Forma wspólnego inwestowania polegająca na lokowaniu środków wpłaconych przez uczestników funduszu. Zgromadzone w ten sposób środki są inwestowane zgodnie z polityką inwestycyjną funduszu opisaną w prospekcie. W zależności od rodzaju funduszu może on inwestować w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego, tytuły/jednostki uczestnictwa innych funduszy oraz inne prawa majątkowe. Uczestnikami funduszu mogą być zarówno osoby fizyczna jak i prawne. Uczestnikowi w zamian za wpłacone środki jest przyznawana określona liczba tytułów/jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych w przypadku funduszy zamkniętych.
W Polsce podstawowe zasady funkcjonowania funduszy inwestycyjnych reguluje Ustawa z dn. 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych oraz Ustawa z dn. 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.  Na obszarze UE zasady działania funduszy definiują dyrektywy UCITS (Undertakings for Collective Investment in Transferable Securities) i MiFID (Markets in Financial Instruments Directive).

Fundusz inwestycyjny zamknięty zbywa certyfikaty inwestycyjne będące papierami wartościowymi. Statut funduszu określa czy emitowane certyfikaty są certyfikatami publicznymi czy niepublicznymi (dostępnymi tylko dla opisanej w statucie grupy inwestorów). Certyfikat inwestycyjny daje prawo do głosu na zgromadzeniu inwestorów. Odkupienie certyfikatu inwestycyjnego może być ograniczone przedziałem czasowym w jakim można złożyć zlecenie oraz innymi warunkami opisanymi w statucie funduszu.

Fundusz inwestycyjny z wydzielonymi subfunduszami o różnej polityce inwestycyjnej i odrębnych, osobno zarządzanych portfelach. Dzięki takiej konstrukcji prawnej wszystkie subfundusze mogą być opisane w jednym prospekcie informacyjnym. Ma to również wpływ na korzyści podatkowe, ponieważ nie ma konieczności rozliczania podatku od zysków kapitałowych przy zleceniu konwersji.

Rodzaj zlecenia w funduszach inwestycyjnych polegający na nabyciu (zakupie) tytułów/jednostek uczestnictwa funduszu przez Inwestora indywidualnego.

Rodzaj zlecenia w funduszach inwestycyjnych  polegający na złożeniu dyspozycji zbycia (umorzenia) tytułów uczestnictwa funduszu inwestycyjnego przez posiadającego te tytuły Inwestora indywidualnego.

Specjalistyczny fundusz inwestycyjny jest dedykowany ściśle określonej grupie Uczestników, wyszczególnionej w prospekcie. Może w ściśle określonych przypadkach stosować zasady przypisane funduszom zamkniętym. Jego polityka inwestycyjna może być bardziej elastyczna niż polityka otwartych funduszy inwestycyjnych, a odkupienie jest realizowane tylko jeśli inwestor spełni warunki opisane w prospekcie.

Tytuł uczestnictwa reprezentuje prawo majątkowe do udziału w aktywach funduszu zagranicznego , czyli instytucji zbiorowego inwestowania (z ang. UCITS). Na podstawie ilości posiadanych tytułów uczestnictwa i wyceny wyliczana jest wartość inwestycji indywidualnego Uczestnika funduszu. Tytuły uczestnictwa są dziedziczne, ale nie są zbywalne. Oznacza to, że uczestnik nie może ich przekazać innej osobie, ale inna osoba może je odziedziczyć. Odpowiednikiem tytułu uczestnictwa w polskich funduszach inwestycyjnych jest jednostka uczestnictwa.

UCITS (z ang. Undertakings for Collective Investment in Transferable Securities) to instytucja zbiorowego inwestowania. Jest to zagraniczny odpowiednik funduszu inwestycyjnego, działający na podstawie dyrektyw UCITS i MiFID (Markets in Financial Instruments Directive). Dzięki ujednoliconym zasadom zakładania i funkcjonowania funduszu, które są określone w dyrektywach, każdy z funduszy UCITS otrzymuje tzw. paszport dzięki któremu może być dystrybuowany we wszystkich krajach członkowskich. Lokalny organ nadzorczy (w Polsce KNF) sprawuje kontrolę nad zapewnieniem przez fundusz odpowiedniego standardu ochrony interesów inwestorów.